|
26 شهریور ماه امسال بیست و پنجمین سالگرد پروتکل مونترال و روز جهانی اوزن می باشد و بیست و سومین سالگرد عضویت ایران در این پروتکل می باشد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سازمان حفاظت محیط زیست (پام)،کنوانسیون وین در برگیرنده چارچوب و خط مشی جهانی برای حفاظت از لایه اوزن ، پروتکل مونترال به طور کلی در برگیرنده تهیه فهرست مواد مخرب لایه اوزن و تدوین مکانیزم اجرائی و اقدامات کنترلی می باشد که در سال 1368 به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده اند.
این پروتکل دارای 4 اصلاحیه می باشدکه اصلاحیه های لندن و کپنهاک در سال 1375 و اصلاحیه مونترال در سال 1376 و اصلاحیه پکن در سال 1390 به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده است.
مدیر طرح ملی حفاظت لایه اوزن با بیان اینکه امسال نیز لوح تقدیری به سازمان حفاظت محیط زیست به نمایندگی از دولت ایران داده می شود اظهار داشت: این لوح تقدیر حاصل تلاش ها و همکاری های مشترک این سازمان با سایر وزارتخانه ها و ارگان های ذیربط است و بخش صنعت دریافت لوح های تقدیر از سوی دبیرخانه اوزن و برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد تحت پروتکل مونترال بر اساس ارزیابی های منطقه ای و بین المللی در طی سالهای گذشته می باشد و امسال نیز به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد پروتکل مونترال و موفقیت کامل کشور در عمل به تعهدات خود و نقش برجسته آن در حفاظت از لایه اوزن برای نسل های آینده در قبال این معاهده بین المللی، ج . ا. ایران موفق به دریافت لوح تقدیر از برنامه محیط زیست ملل متحد شده است.
مدیر طرح ملی حفاظت از لایه اوزن در خصوص اهداف اصلی اجرای پروتکل مونترال در کشور اظهار داشت: کاهش تدریجی و حذف مصرف مواد مخرب لایه اوزن بر اساس برنامه زمانبندی مصوب پروتکل به تفکیک برای گروه های مختلف مواد مخرب لایه اوزن از اهداف پروتکل است که بر اساس این برنامه زمانبندی، کشور ایران متعهد گردیده است با اجرای فعالیت ها در دو گروه : فعالیت های انتقال تکنولوژی برای حذف فیزیکی مواد مخرب لایه اوزن و برنامه های حمایتی و نظارتی برای تشویق مصرف کنندگان مواد مخرب لایه اوزن جهت کاهش مصرف این مواد نسبت به کاهش تدریجی و حذف کامل آنها اقدام نمایند.
ابراهیم حاجی زاده با اشاره به اعلام تصویب اصلاحیه پکن در سال 1390 در خصوص مفاد این اصلاحیه خاطر نشان کرد: ماده بروموکلرو متان به فهرست مواد مخرب لایه اوزن افزوده شد و ماده مذکور در ایران تولید مصرف نمی گردد.
همچنین بر کنترل و محدود نمودن مصرف و تولید هیدرو کلرو وفلورو کربن ها در این اصلاحیه تاکید شدکه موضوع کارگاه روز جهانی لایه اوزن امسال نیز می باشد و روشهای کنترل و محدود سازی تجارت این مواد بازنگری می شود
ابراهیم حاجی زاده افزود: اجرای نظام ظرفیت سازی تحت برنامه های پروتکل مونترال در کشور به تشکیل شبکه ای ملی تحت عنوان "شبکه ملی اوزن" انجامیده است که این شبکه متشکل از نمایندگان امور اوزن ( نمایندگان ادارات حفاظت محیط زیست ) در سطح کشور از سال 1386 بصورت فعال در امر نظارت و پایش عملکرد واحد های مشمول طرح ها و پروژه های حذف مواد مخرب لایه اوزن یاری رسان دفتر حفاظت لایه اوزن بوده است و به عنوان الگوئی پیشرو برای سایر کشور های منطقه نیز مطرح می باشد.
وی در زمینه الگوی عملیاتی برای حذف مواد مخرب لایه اوزن در بخش های مختلف مصرف کننده گفت: حذف مواد مخرب لایه اوزن از طریق فعالیت های مربوط به حذف فیزیکی مواد مخرب لایه اوزن و انتقال فن آوری های جایگزین و سازگار بالایه اوزن به واحد های مصرف کننده واجد شرایط ، سیاست گذاری و اعمال قوانین و مقررات کنترلی ، ارائه برنامه های تنویر افکار عمومی اطلاع رسانی و آموزش تخصصی و عمومی ، پایش و نظارت بر عملکرد فعالیت ها از عواملی هستند که موجبات حذف این مواد را فراهم می کنند که تاکنون حدود 9500 تن مواد مخرب لایه اوزن در بخش های مختلف مصرف کننده حذف گردیده است .
این مقام مسئول با بیان اینکه تاکنون مقدار قابل توجهی از مواد مخرب حذف شده است اظهار داشت: تاکنون حدود 9500 تن مواد مخرب لایه اوزن در 1358 واحد حذف گردیده اند .
وی ادامه داد: صنایع تولید و مونتاژ یخچال ، اسفنج سازی ، تعمیرگاه های کولر خودرو و یخچال ، بخش دارویی ، کشاورزی ، آتشنشانی و صنایع مصرف کننده حلال های مخرب لایه اوزن از جمله صنایعی می باشند که مواد مخرب لایه اوزن و در واقع فریون ها ، هالون ها و حلال های متیل کلرو فرم و تتراکلرید کربن و متیل بروماید در آنها به طور کامل حذف و یا مراحل انتهایی حذف مصرف را طی می نمایند.
حاجی زاده با اشاره به ورود مرحله جدیدی از فعالیتهای کشور برای حذف مواد مخرب لایه اوزن افزود: مرحله جدید شامل حذف هیدرو کلرو فلورو کربن ها می باشد طبق تعهدات کشور باید تا سال 2013 نسبت به تثبیت مصرف هیدروکلروفلوروکربن ها در حد میانگین سالهای پایه یعنی 2009 و 2010 و تا سال 2015 نسبت به حذف 10 درصد از کل میانگین مصرف سال های پایه خود و 35 درصد کاهش در سال 2020 و 5/67 درصد کاهش در سال 2025 و 100 درصد کاهش تا سال 2030 اقدام نمایند. البته لازم به ذکر است برنامه ریزی های لازم به نحوی انجام می گیرد که بتوانیم زودتراز موعد مقرر این مصرف این مواد در کشور حذف شود.
مدیر طرح ملی حفاظت از لایه اوزن با اعلام بررسی های انجام شده درخصوص میزان مصرف سالانه هیدرو کلرو فلورو کربنها اظهار داشت: میانگین مصرف این مواد بر اساس بررسی های انجام شده در سال های 2009 و 2010 میلادی و مصرف/ واردات آن در طی سال های بعد از آن حدود 5 هزار تن برآورد شده است.
حاجی زاده در زمینه میزان حذف مواد مخرب لایه اوزن در مرحه اول طرح برنامه مدیریت حذف هیدرو کلرو فلورو کربن ها گفت: در نظر است با اجرای برنامه های مصوب در سند طرح در حدود 1270 تن در بخش های مختلف مصرف کننده ( در بخش تولید اسفنج ، یخچال ، سیستم های تهویه مطبوع و بخش تعمیرگاهی ) تحت پروژه مصوب با همکاری آژانس های بین المللی برنامه عمران ملل متحد ، سازمان توسعه صنعتی ملل متحد ، سازمان همکاری های بین المللی آلمان و برنامه محیط زیست سازمان ملل حذف شود.
وی تصریح کرد: در برنامه مصوب حذف هیدرو کلرو فلورو کربن ها در مرحله اول طرح مقدار 7/532 تن با همکاری برنامه عمران ملل متحد ، مقدار 3/347 تن با همکاری آژانس اجرایی سازمان توسعه صنعتی ملل متحد ، مقدار 6/333 تن با همکاری سازمان همکاری های بین المللی آلمان و 2/58 تن نیز با همکاری برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد در بخش های مختلف مصرف کننده حذف خواهد شد.
وی در زمینه پیش بینی جایگزینهای هیدرو کلرو فلورو کربن ها گفت: در تدوین سند برنامه راهبردی برای حذف و جایگزینی HCFC ها در بخش های مصرف کننده موادی به عنوان جایگزین پیشنهاد گردیده اند که در درجه اول در تناسب کامل با نیاز های خاص بخش تولید صنعتی کشور بوده و در عین حال کاملا دوستدار لایه اوزن بوده (یعنی توان تخریب لایه اوزن (یا ODP) آنها صفر است) و دارای توان گرمایش جهانی (یا GWP ) صفر و یا بسیار پائیین می باشند. انتخاب این مواد با هدف کمک به کاهش گرمایش جهانی و در راستای کمک به بهبود وضعیت تغییرات آب و هوائی صورت پذیرفته است.
وی افزود: در این زمینه برخی از ویژگی های اساسی مواد جایگزین بویژه ایمنی، سهولت دسترسی به مواد و فن آوری ها، بهره وری انرژی، امکان بومی سازی فن آوری ها و همچنین توان اقتصادی بخش صنعت و خدمات برای تامین این قبیل جایگزین ها مورد توجه و تاکید بسیار قرار گرفته است.
حاجی زاده به اعمال ممنوعیت توسعه و احداث واحد های جدید مبتنی بر هیدرو کلرو فلورو کربن ها از سال 1389 با همکاری وزارت صنعت ، معدن وتجارت و اعمال سیستم سهمیه بندی واردات هیدرو کلرو فلورو کربن ها از سال 2011 میلادی( 11دی ماه سال 1389 ) اشاره نمود که با همکاری وزارت صنعت ، معدن و تجارت و گمرک ایران انجام می پذیرد .
همچنین مهلت اعتبار ثبت سفارشات برای مواد مندرج در بخش تعرفه های 2903 از 6 ماه به 3 ماه توسط وزارت صنعت ، معدن و تجارت کاهش یافته است.
وی در ادامه به برگزاری کارگاه مراسم بزرگداشت روز جهانی اوزن اشاره کرد و افزود: از اهداف اصلی ما در کارگاه اطلاع رسانی " واحد های مصرف کننده کوچک و متوسط مواد مخرب لایه اوزن " که در ادامه این مراسم برگزار می گردد شناسائی و پیش بینی چالشها و تلاش در جهت یافتن راه حل های لازم برای حل مسائل و مشکلات احتمالی با حداقل صرف وقت و هزینه و منابع و مهمتر از همه توجه و تاکید بر بومی سازی فن آوری های نوین می باشد.
گفتنی است،کمیته ملی اوزن در سال 1373 تشکیل گردید و وظایف اصلی آن : برنامه ریزی و تعیین اولویت های پروژه ها و فعالیت هایحذف مصرف مواد کاهنده لایه اوزن در کشور، تصمیم گیری و سیاستگذاری در مورد تدوین و اجرای پروژه ها ، انتقال تصمیمات و سیاست های ملی و بین المللی مرتبط با پروتکل مونترال به سازمان ها و ارگان های متبوع و تحت پوشش می باشد.
اعضای این کمیته متشکل از نمایندگان وزارت صنعت، معدن و تجارت ، وزارت امور خارجه ، وزارت نفت ، سازمان هواشناسی ، سازمان حفظ نباتات ، گمرک ایران و سایر ارگانهای ذیربط بر حسب ضرورت می باشد.
|